Ć
 
 
E
 
 
 
 
I
 
 
 
 
Ł
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
X
 
 
 
Ź
 
Hasła szersze: Ludzie
Hasła węższe: 
Brak
Hasło główne: Jakubowicz Pinkus

Jakubowicz Pinkus

 


Pinkus Jakubowicz to Żyd ocalony przez państwa Trębaczów – chrzanowskich Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Był on przyjacielem Józefa Trębacza za szkoły. Później często pomagał mu wyjść z finansowych tarapatów. W latach 30. wyjechał do Tarnowa, a po wybuchu II wojny światowej trafił wraz z rodziną do tamtejszego getta. Pinkusowi udało się wywieźć z kraju swoje dzieci. Córka trafiła do Paryża, a później do Stanów Zjednoczonych, natomiast syn do Belgii. Niestety, Pinkus wraz z żoną znaleźli się w transporcie do obozu Auschwitz. Na wysokości Dulowej udało im się wyskoczyć z pociągu, ale żona została zastrzelona podczas ucieczki. Pinkus Jakubowicz przeżył i przedostał się do Chrzanowa, gdzie zapukał do drzwi swojego dawnego przyjaciela, prosząc o pomoc. Początkowo Trębaczowie ukryli go na terenie cegielni, którą prowadzili, ale gdy Żyd zaczął chorować postanowili przenieś go na strych własnego domu. Ta kryjówka okazała się zbyt ryzykowna, gdyż strychem Trębaczów zainteresował się lokalny szpicel. W tej sytuacji Trębaczowie wykopali pod stajnią piwniczkę z małym okienkiem, łóżkiem i stolikiem, gdzie Pinkus pozostał do końca wojny. Wychodził tylko w nocy,a jego jedną rozrywką było czytanie książek, które Trębaczowie pożyczali od księdza, który wiedział o istnieniu Żyda.
Po wojnie wyjechał do swojej córki do Stanów Zjednoczonych. Nigdy jednak nie zapomniał o tym, co zrobił dla niego Józef Trębacz z rodziną. Do końca życia utrzymywał z nimi kontakt listowny i słał paczki na święta. Zmarł w 1976 roku w wieku 92 lat. Po jego śmierci, córka Elisabeth porządkując rzeczy zmarłego ojca, natrafiła na korespondencję z Trębaczami i odnowiła kontakt z dziećmi nieżyjących już Chrzanowian.

 

2 listopada 2011 r.
Mirosława Starzycka

 

Bibliografia:

  • JARGUZ, Anna. Mali wielcy bohaterowie. Przełom, 2008, nr 46, s. 19
  • Sprawiedliwi Wśród Narodów Świata. Kronika Chrzanowska, 2009, nr 157, s. 3