Ć
 
 
E
 
 
 
 
I
 
 
 
 
Ł
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
X
 
 
 
Ź
 
Hasła szersze: Ulice w Chrzanowie
Hasła węższe: 
Brak
Hasło główne: Aleja Henryka

Aleja Henryka

 

Aleja Henryka Loewenfelda – jednego z właścicieli Chrzanowa, wytyczona i rozbudowana na przełamie XIX i XX wieku, jako droga łącząca dwór z dworcem kolei krakowsko – wiedeńskiej. Była ona miejską promenadą. Do dziś zachowała charakter głównej ulicy, przy której swoje siedziby mają instytucje samorządowe, wymiar sprawiedliwości, banki, firmy, sklepy, organizacje oraz liczne placówki handlowo – usługowe.
    Inicjatorem utworzenia ciągu komunikacyjnego był Henryk Loewenfeld, syn bogatego finansisty Emanuela, właściciela dóbr ziemskich chrzanowskich, które nabył będąc w spółce Loewenfeld, Silbergleit, Kuźnicki w dn. 23.05.1856 r. od Jana i Wiktorii Miaroszewskich za cenę 250 tysięcy talarów. Po likwidacji spółki do 1939 roku wyłącznymi właścicielami dóbr chrzanowskich byli Loewenfeldowie. Od roku 1886 do 1898 dobra chrzanowskie stanowiły własność Róży Loewenfeld, matki Henryka, a po jej śmierci stały się jego własnością.
W 1900 roku Henryk podarował miastu Chrzanów teren pod główną arterię komunikacyjną o długości 1 km, z którą z wdzięczności obywatele miasta nazwali Aleją Henryka. Droga z szeroką tłuczniową jezdnią z chodnikami po obu stronach, została wybudowana z rozmachem. Była to główna arteria kopmunikacyjna, która łączyła centrum z dworcem kolejowym. Dla umożliwienia dobrej wegetacji czterem szpalerom drzew głównie lip, klonów, topól czarnych tzw. nadwiślańskich i kasztanowców – między jezdnią i chodnikami pozostawiono ciągły pas rabat z trawnikami ochronionymi przed wydeptywaniem gustownym ogrodzeniem. W 1902 roku w najwyżej położonym odcinku Alei położono „mozaikowe trotuary”, w niższej partii zakładano skwery w miejscach nie przewidzianych na rychłą zabudowę.
Uchwała Rady Miejskiej z 1907 roku w związku z planem rozbudowy miasta, precyzująca gdzie i jakie domy wolno stawiać, w znacznym stopniu przyczyniła się do starań o należyty wystrój elewacji budynków zwłaszcza wnoszonych przy tej reprezentacyjnej ulicy.

 

na podstawie zbiorów przygotował Dział Informacji Regionalnej

 

Bibliografia:

  • W.M na podstawie materiałów prof. Mieczysława Mazarakiego. Aleja Henryka. Przełom. Listopad 1990, nr 5, s. 2
  • MAZARAKI, Mieczysław. Jubileusz Alei Henryka. Kronika  Chrzanowska. Listopad 1992, nr 17, s. 8
  • STRZEMECKI, Jan Piotr. Ulice i place miasta Chrzanowa. Chrzanów : Z.H.U.P. Drukarnia Wadowice, 2009. 10-16 s.
  • DUCH, Marta, DYNGOSZ, Mateusz. Małopolska bogata w kultury. Śladami kultury i historii Żydów w Małopolsce. Kraków : Fundacja Instytut Studiów Strategicznych, 2009. S. 50-53.
  • Chrzanów – teczka czerwona pn. kultura, zabytki / pomniki, architektura
  • Chrzanów i okolice. Przewodnik turystyczny. Compass, 2008. ISBN 978-83-60240-86-1


Hasło: Loewenfeld (rodzina)
http://www.mbp.chrzanow.pl/katalogi-on-line/bibliografia-regionalna

Hasło: Loewenfeld (rodzina) lub Loewenfeld Emanuel lub Loewenfeld Henryk lub Loewenfeld Róża lub Loewenfeld, Emanuel (1817-1881) lub Loewenfeld, Henryk (1859-1931) lub Loewenfeld, Róża (1831-1898)
http://www.mbp.chrzanow.pl/katalogi-on-line/bibliografia-regionalna
Hasło: Ulice i place
http://www.mbp.chrzanow.pl/katalogi-on-line/bibliografia-regionalna