Ć
 
 
E
 
 
 
 
I
 
 
 
 
Ł
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
X
 
 
 
Ź
 
Hasła szersze: Medycyna
Hasła węższe: 
Apteki w Chrzanowie
Hasło główne: Apteki

Apteki

 

Zakład służby zdrowia przeznaczony do zaopatrywania ludności w leki, artykuły sanitarne i inne artykuły używane w celu rozpoznawania i leczenia chorób ludzi i zwierząt oraz zapobiegania im. W Polsce obowiązujące przepisy traktują apteki jako jedyne legalne miejsce obrotu lekami (za wyjątkiem substancji indywidualnie dopuszczonych przez min. Zdrowia do obrotu poza aptekami).
Od zarania dziejów podstawową funkcją aptek było dostarczanie społeczeństwu leków. Początkowo poszukiwano ich w naturze, a więc w świecie minerałów, roślin i zwierząt. Dlatego pierwotne kramy apteczne były wyłącznie pośrednikami w handlu tymi surowcami, pozostawiając pacjentom pełną swobodę co do sposobu ich wykorzystywania w celach leczniczych.
Dopiero z upływem czasu owi kramarze nabywali wiedzę od różnego rodzaju znachorów i naśladując ich sami sporządzali lecznicze mikstury. W Europie, w tym w Polsce apteki zakładano początkowo w miastach i tej reguły się trzymano do połowy XX wieku. Pierwsze ślady aptekarstwa w Polsce sięgają XIII wieku. Z tego wieku pochodzi dokument medyka dominikanina Mikołaja z Polski, który był lekarzem – aptekarzem na dworze księcia Leszka Czarnego  Krakowie. Jest to pierwszy dokument wprowadzający w kraju pojęcie apteki.
Obecnie wyróżnia się apteki otwarte zaopatrujące ogół społeczeństwa oraz apteki zamknięte, które dzielą się na szpitalne i zakładowe  (resortowe, np. PKP, Ministerstwa Obrony Narodowej. Prowadzenie apteki wymaga posiadania koncesji wydanej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej a nadzór nad apteką sprawuje Inspekcja Farmaceutyczna.
Warto dodać, że najbardziej popularnym bogiem od spraw lecznictwa był w mitologii Greckiej Asklepios, którego później rzymskim odpowiednikiem stał się Eskulap, posiadający atrybut w postaci laski oplecionej wężem. Wąż jest wspólnym symbolem lecznictwa, odradzania, odświeżania, odnawiania tego co było chore i niesprawne. Ten sposób myślenia znajduje uzasadnienie w fakcie, że węże tracą okresowo skórę, pokrywają je świeżą więc się regenerują i odmładzają swoje ciało.


na podstawie zbiorów przygotował Dział Informacji Regionalnej


Bibliografia:


•  Leksykon farmacji. Warszawa. Pod red. Prof. dr . hab. Adama Danka. Warszawa : Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1990, s. 42
•  Apteka. [w] Wielka Encyklopedia PWN. [Tom] 2. Warszawa : Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2001. s. 188
•  ROESKE, W. Polskie Apteki. Wrocław Warszawa Kraków : Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wydawnictwo 1991, s. 16 17,     s. 54 – 55, s. 63